به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی کمیته امداد، مرضیه خاکی متولد سال ۱۳۶۳، دارای دو فرزند و فعالیت خود در زمینه فروش محصولات دکور را از تجربه فروشندگی آغاز کرده و طی سال‌های گذشته توانسته کسب‌وکار خود را به صورت مستقل ادامه دهد.

مغازه او محلی برای عرضه انواع محصولات دکوراتیو است؛ از تابلو و ساعت گرفته تا میز، آباژور و وسایل مختلف مورد استفاده در فضای پذیرایی و آشپزخانه. فضای فروشگاه حاصل سال‌ها فعالیت اوست؛ بانویی که کارش را با سرمایه‌ای محدود آغاز کرد و امروز همچنان به تنهایی مغازه را اداره می‌کند.

او می‌گوید: من از قبل به این شغل علاقه داشتم. مدتی برای فرد دیگری فروشندگی می‌کردم تا اینکه صاحب مغازه تصمیم گرفت کارش را جمع کند. من هم وسایل و اجناس مغازه را تحویل گرفتم و از همان‌جا تصمیم گرفتم کار را برای خودم ادامه بدهم.

این بانوی کارآفرین ادامه می‌دهد: حدود هشت یا نه سال است که در این زمینه فعالیت می‌کنم؛ شاید کمی کمتر یا بیشتر. در این مدت خیلی به کارم علاقه‌مند شده‌ام و خدا را شکر از شغلم راضی هستم.

فروش محصولاتی برای زیبایی خانه

خاکی در مغازه خود محصولات مختلفی را عرضه می‌کند که بیشتر برای دکوراسیون و زیبایی فضای خانه مورد استفاده قرار می‌گیرند.

او می‌گوید: کار من بیشتر فروش است و تولید ندارم. تابلو، ساعت، میز، آباژور و وسایل دکوری برای پذیرایی و آشپزخانه می‌فروشم.

او ادامه می‌دهد: مغازه اجاره‌ای است و خودم به تنهایی آن را اداره می‌کنم. نیروی کمکی ندارم و تمام کارهای فروشگاه را خودم انجام می‌دهم.

شروع با سرمایه‌ای محدود

این بانوی کارآفرین می‌گوید: زمانی که فعالیت مستقل خود را شروع کرد، قیمت اجناس با امروز قابل مقایسه نبود و به همین دلیل توانست با سرمایه‌ای نسبتاً محدود، کار را آغاز کند.

خاکی می‌گوید: وقتی مغازه را تحویل گرفتم، حدود هفت، هشت سال پیش بود و قیمت اجناس خیلی کمتر از امروز بود. با حدود ۱۰ تا ۱۵ میلیون تومان توانستم شروع کنم و بعد به مرور جنس به مغازه اضافه کردم.

او ادامه می‌دهد: آن زمان شرایط فرق داشت و با سرمایه کمتری می‌شد کار را راه انداخت. بعد از آن هم هرچه توانستم، کم‌کم اجناس مغازه را بیشتر کردم.

تسهیلات کمیته امداد برای ادامه فعالیت

خاکی در مسیر فعالیت خود از تسهیلات کمیته امداد نیز استفاده کرده است. او حدود دو سال قبل ۱۵۰ میلیون تومان تسهیلات دریافت کرده که برای تأمین سرمایه مورد نیاز کسب‌وکارش مورد استفاده قرار گرفته است.

او می‌گوید: حدود دو سال است که تسهیلات ۱۵۰ میلیون تومانی کمیته امداد را دریافت کرده‌ام و هنوز اقساط آن را پرداخت می‌کنم.

او می‌گوید: واقعاً شغلم را دوست دارم. خیلی‌ها به من پیشنهاد می‌کنند که مثلاً بروم سراغ لباس‌فروشی، اما من این کار را دوست دارم. این شغل برای من شغل شادی است و به آن علاقه دارم.

او ادامه می‌دهد: شاید اگر علاقه نداشتم، با این همه هزینه و فشار، مغازه را تعطیل می‌کردم؛ اما علاقه دارم کارم را ادامه بدهم.

فشار هزینه‌ها و رؤیای توسعه مغازه

این بانوی کارآفرین می‌گوید: خیلی دوست دارم مغازه‌ام را بزرگ‌تر کنم و حتی نیروی کمکی داشته باشم، اما سرمایه لازم را ندارم.

او ادامه می‌دهد: کرایه خانه، کرایه مغازه، هزینه‌های زندگی و اقساط کمیته امداد همه با هم وجود دارد. وقتی این هزینه‌ها را پرداخت می‌کنم، مبلغ زیادی برایم باقی نمی‌ماند که بتوانم با آن کارم را توسعه بدهم.

خاکی می‌گوید: اگر سرمایه بیشتری داشته باشم، دوست دارم مغازه را بزرگ‌تر کنم و یک نفر را هم برای کمک به کارم بیاورم، اما فعلاً توان مالی آن را ندارم.

این بانو با اشاره به سابقه دریافت خدمات از این نهاد، خواستار استمرار حمایت‌ها و توجه بیشتر به شرایط مددجویان است.

او ادامه می‌دهد: من انتظار ندارم همیشه کمک بلاعوض دریافت کنم، اما وقتی یک نفر دارد کار می‌کند و تلاش می‌کند روی پای خودش بایستد، اگر در یک مرحله برای توسعه کارش نیاز به حمایت داشته باشد، بهتر است راهی برای کمک به او وجود داشته باشد.

خاکی مهم‌ترین ویژگی خود در مسیر کارآفرینی را صبر و تلاش می‌داند؛ ویژگی‌هایی که به گفته خودش باعث شده در شرایط دشوار نیز مغازه را تعطیل نکند.

او می‌گوید: فکر می‌کنم مهم‌ترین ویژگی من صبر و تلاش بوده است. تا الان با وجود همه مشکلات، مغازه را نبسته‌ام و دارم برای زندگی‌ام تلاش می‌کنم.

او ادامه می‌دهد: وقتی هزینه‌های مختلف زندگی، اجاره خانه، اجاره مغازه و اقساط را کنار هم می‌گذارم، شرایط ساده نیست، اما باید ادامه بدهم.

توصیه‌ای از جنس علاقه

این بانوی کارآفرین در پایان، علاقه را مهم‌ترین شرط ورود به یک شغل می‌داند و می‌گوید افراد نباید صرفاً به دنبال شغلی باشند که تصور می‌کنند درآمد بیشتری دارد.

خاکی می‌گوید: اگر کسی می‌خواهد کاری را شروع کند، اول باید به آن کار علاقه داشته باشد. علاقه خیلی مهم است. اگر دل آدم با کاری نباشد، نمی‌تواند سختی‌هایش را تحمل کند.

او ادامه می‌دهد: من خودم این کار را دوست دارم و با وجود همه مشکلات هنوز ادامه داده‌ام. شاید اگر علاقه نداشتم، خیلی وقت پیش آن را رها می‌کردم.

خاکی می‌گوید: امیدوارم بتوانم همین کار را ادامه بدهم و اگر شرایط مالی بهتر شد، مغازه‌ام را توسعه بدهم و برای یک نفر دیگر هم زمینه کار ایجاد کنم.